ผู้ที่ดำเนินธุรกิจในเยอรมนีมักจะต้องเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) จากสินค้าและบริการที่ตนนำเสนอ มาตรา 2 ของกฎหมายภาษีมูลค่าเพิ่มของเยอรมนี (UStG) กฎนี้มีผลบังคับใช้กับผู้ประกอบการทุกรายที่ประกอบกิจการเชิงวิชาชีพหรือเชิงพาณิชย์โดยอิสระและสร้างผลกำไร ซึ่งหมายความว่าผู้ประกอบอาชีพอิสระ รวมทั้งห้างหุ้นส่วนสามัญ (OHG), บริษัทจำกัดความรับผิด (GmbH) และบริษัทมหาชนจำกัด (AG) จะต้องเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม

บทความนี้จะอธิบายว่าใครมีคุณสมบัติเป็นผู้ประกอบอาชีพอิสระในเยอรมนี และภาระผูกพันด้านภาษีของพวกเขาคืออะไร เราจะนำเสนอภาพรวมของกิจกรรมที่มีคุณสมบัติตามภาษีมาตรฐาน ภาษีลดหย่อน หรือภาษีเป็นศูนย์ นอกจากนี้เรายังอธิบายสิ่งที่ผู้ประกอบอาชีพอิสระในเยอรมนีต้องรู้เกี่ยวกับหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT ID) และภาระผูกพันด้านภาษี

เนื้อหาหลักในบทความ

• ใครมีคุณสมบัติเป็นผู้ประกอบอาชีพอิสระในเยอรมนีบ้าง
  
• อัตราภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบอาชีพอิสระต้องใช้
  
• กิจกรรมอาชีพอิสระใดบ้างที่ได้รับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม
  
• ผู้ประกอบอาชีพอิสระควรทราบข้อมูลอะไรบ้างเกี่ยวกับหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษีมูลค่าเพิ่มและแบบแสดงรายการภาษี
  
• ความเสี่ยงที่จะถูกตรวจสอบสำหรับผู้ประกอบอาชีพอิสระในเยอรมนีมีอะไรบ้าง
  
• Stripe ช่วยอะไรได้บ้าง
  

ใครมีคุณสมบัติเป็นผู้ประกอบอาชีพอิสระในเยอรมนีบ้าง

ในเยอรมนี มาตราที่ 18 ของกฎหมายภาษีเงินได้ของเยอรมนี (Einkommensteuergesetz, หรือ EStG) กำหนดว่าผู้ประกอบอาชีพอิสระคือผู้ที่รายงานผลกำไรจากกิจกรรมการทำงานอิสระ ซึ่งต้องดำเนินการโดยอิสระและอาศัยความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง ไม่ว่าผู้ทำงานอิสระจะได้รับการสนับสนุนจากผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติอื่นๆ หรือไม่ สิ่งสำคัญคือพวกเขาต้องรับผิดชอบในการจัดการและทำงานของตัวเอง ทั้งนี้ ไม่สำคัญว่าผู้ประกอบอาชีพอิสระจะรับความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติเหมาะสมรายอื่นหรือไม่ สิ่งสำคัญคือ ผู้ประกอบอาชีพอิสระต้องเป็นผู้รับผิดชอบและจัดการงานของตนเอง

กิจกรรมอาชีพอิสระได้แก่วิชาชีพด้านวิทยาศาสตร์ วิชาการ ศิลปะ การเขียน และการศึกษา นอกจากนี้ กฎหมาย EStG ยังระบุรายการอาชีพเฉพาะหลายประเภทที่ถือเป็นอาชีพอิสระด้วย ซึ่งตัวอย่างบางส่วนได้แก่

อาชีพด้านสุขภาพ

• แพทย์
  
• ทันตแพทย์
  
• สัตวแพทย์
  
• แพทย์เวชปฏิบัติด้านการแพทย์ทางเลือก
  
• นักกายภาพบำบัด
  
• นักกายภาพบำบัด
  

อาชีพด้านกฎหมายและการเงิน

• ทนายความ
  
• นิติกรณ์รับรองเอกสาร
  
• ทนายความสิทธิบัตร
  
• ที่ปรึกษาด้านภาษี
  
• ผู้ตรวจสอบบัญชีการเงิน
  
• ตัวแทนด้านภาษี
  
• ที่ปรึกษาด้านการจัดการ
  
• ผู้ตรวจสอบบัญชีที่ได้รับอนุญาต
  

อาชีพทางด้านงานเทคนิคและงานสร้างสรรค์

• สถาปนิก
  
• วิศวกร
  
• ผู้สำรวจ
  
• นักเคมีเพื่อการพาณิชย์
  
• นักข่าวและนักข่าวถ่ายภาพข่าว
  
• นักแปลและล่าม
  
• นักบิน
  

กฎเดียวกันนี้มีผลใช้กับอาชีพที่คล้ายคลึงกับที่ระบุไว้ข้างต้น และกับกิจกรรมอื่นๆ ที่ดำเนินการโดยอิสระซึ่งไม่ได้เป็นองค์กรพาณิชย์

ภาระผูกพันด้านภาษีสำหรับผู้ประกอบอาชีพอิสระ

ผู้ประกอบอาชีพอิสระมีภาระผูกพันด้านภาษีหลายประการ ซึ่งแตกต่างจากที่บังคับใช้กับเจ้าของธุรกิจหรือผู้ค้าอิสระ ความแตกต่างที่สำคัญคือผู้ประกอบอาชีพอิสระจะไม่ต้องเสียภาษีการค้า

โดยทั่วไปแล้ว ผู้ประกอบอาชีพอิสระจะต้องจ่ายภาษีมูลค่าเพิ่ม ยกเว้นในกรณีที่ทำการเคลมการยกเว้นสำหรับธุรกิจขนาดเล็ก ตามมาตรา 19 ของกฎหมาย UStG ผู้ประกอบอาชีพอิสระสามารถเคลมการยกเว้นสำหรับธุรกิจขนาดเล็กได้หากรายรับรวมของตนในปีปฏิทินก่อนหน้ามีจำนวนต่ำกว่า 25,000 ยูโร และคาดว่ารายรับรวมของตนในปีปฏิทินปัจจุบันจะไม่เกิน 100,000 ยูโร หากผู้ประกอบอาชีพอิสระเลือกใช้สถานะธุรกิจขนาดเล็ก ก็ไม่จำเป็นต้องเรียกเก็บและนำส่งยอดภาษีมูลค่าเพิ่มในปีปฏิทินปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ผู้ประกอบอาชีพอิสระก็จะไม่มีสิทธิ์ในการลดหย่อนภาษีซื้อเช่นกัน

อัตราภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบอาชีพอิสระต้องใช้

ผู้ประกอบอาชีพอิสระที่ต้องชำระภาษีมูลค่าเพิ่มต้องออกใบเรียกเก็บเงินตามอัตราภาษีที่ถูกต้อง มาตรา 12 ของกฎหมาย UStG จะแยกความแตกต่างระหว่างอัตราภาษีมาตรฐานที่ 19% และอัตราภาษีลดหย่อนที่ 7% อัตราภาษีที่บังคับใช้จะขึ้นอยู่กับลักษณะของธุรกิจไม่ใช่ชื่อทางอาชีพ

อัตราภาษีทั่วไป 19% จะมีผลบังคับใช้กับบริการของผู้ประกอบอาชีพอิสระส่วนใหญ่ อัตราภาษีลดหย่อน 7% จะมีผลบังคับใช้ในบางกรณีเท่านั้น ซึ่งกฎหมายกำหนดไว้อย่างเคร่งครัด มาตรา 12.2 ของกฎหมาย UStG ระบุว่าอัตราภาษีลดหย่อนจะมีผลบังคับใช้กับธุรกิจด้านวัฒนธรรม ศิลปะ และธุรกิจบางแห่งที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา ผู้ประกอบอาชีพอิสระควรให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างใกล้ชิด บางกิจกรรมอาจเข้าเกณฑ์อัตราภาษีลดหย่อน ในขณะที่ธุรกิจอื่นๆ จะต้องเสียภาษีที่ 19%

กรณีทั่วไปที่ผู้ทำงานอิสระสามารถเรียกเก็บเงินบริการของตนเป็นภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตรา 7% ได้แก่

• กิจกรรมทางวัฒนธรรมและศิลปะ เช่น การแสดงในเวทีหรือการแสดงเพลง
  
• กิจกรรมที่ได้รับการยกเว้นภาษี เช่น การให้สิทธิ์ในการใช้ข้อความหรือรูปภาพ
  
• การขายหรือการออกใบอนุญาตหนังสือ อีบุ๊ก หนังสือพิมพ์ และนิตยสาร
  
• ค่าธรรมเนียมสำหรับข้อความหรือผลงานเขียนที่จัดทำขึ้นเพื่อการตีพิมพ์ในสิ่งพิมพ์ดังกล่าวโดยเฉพาะ
  

กิจกรรมอาชีพอิสระใดบ้างที่ได้รับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม

นอกเหนือจากกิจกรรมที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตรา 7% หรือ 19% แล้ว ยังมีกิจกรรมอาชีพอิสระอีกหลายประเภทที่ได้รับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มทั้งหมด การยกเว้นเหล่านี้ถูกกำหนดไว้อย่างชัดแจ้งในกฎหมาย UStG โดยส่วนใหญ่จะครอบคลุมธุรกิจหรือวิชาชีพที่ให้ประโยชน์สาธารณะส่วนรวม เช่น ตัวอย่างที่ระบุไว้ด้านล่าง ผู้ประกอบวิชาชีพที่เข้าเกณฑ์ได้รับการยกเว้นเหล่านี้ไม่ควรออกใบแจ้งหนี้ภาษีมูลค่าเพิ่ม จึงไม่จำเป็นต้องนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มให้กับสำนักงานสรรพากร

การยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มในการดูแลสุขภาพ

การยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มจำนวนมากมีความเกี่ยวข้องกับกิจกรรมทางการแพทย์และการดูแลสุขภาพ มาตรา 4.14 ของกฎหมาย UStG ระบุว่ากิจกรรมเหล่านี้มีจุดประสงค์เพื่อป้องกัน วินิจฉัย รักษา หรือบรรเทาอาการเจ็บป่วย ซึ่งประกอบไปด้วยผู้เชี่ยวชาญต่อไปนี้

• แพทย์
  
• ทันตแพทย์
  
• นักกายภาพบำบัด
  
• นักธรรมชาติบำบัด
  
• นักผดุงครรภ์
  
• นักแก้ไขการพูด
  

กลุ่มผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ให้บริการเพื่อปกป้องสุขภาพของผู้คน ดังนั้น บุคคลเหล่านี้จึงไม่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มซึ่งเป็นไปตามกฎหมาย UStG อย่างไรก็ตาม หัวใจสำคัญคือกิจกรรมดังกล่าวต้องเป็นกิจกรรมทางการแพทย์ บริการที่ไม่เกี่ยวข้องกับการรักษาหรือการคัดกรองอาจต้องเสียภาษี

ตามมาตรา 4.16 ของกฎหมาย UStG บริการที่เกี่ยวกับการดูแลพยาบาลหรือการดูแลบุคคลที่มีความต้องการด้านสุขภาพทางกายภาพ ความคิด และจิตใจเฉพาะเจาะจงก็ได้รับการยกเว้นภาษีเช่นกัน

การยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับกิจกรรมด้านการสอนและการศึกษา

อุตสาหกรรมการศึกษามีการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มหลายรายการ ซึ่งอยู่ภายใต้มาตรา 4.21 ของกฎหมาย UStG บริการการสอนและการกวดวิชาจะได้รับการยกเว้นภาษีหากเป็นการให้ความรู้ทั่วไปหรือการศึกษาวิชาชีพ เป็นไปตามเงื่อนไขที่กฎหมายกำหนด และได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ กลุ่มผู้เชี่ยวชาญต่อไปนี้สามารถใช้สิทธิ์การยกเว้นภาษีดังกล่าวได้

• ครูอาชีพอิสระที่สอนในโรงเรียนรัฐหรือโรงเรียนเอกชนที่ได้รับการรับรอง
  
• ผู้สอนที่ทำงานในสถาบันอุดมศึกษาหรือสถาบันการศึกษาที่ได้รับการรับรอง
  
• ผู้สอนที่เปิดสอนหลักสูตรเตรียมสอบสำหรับการสอบของรัฐ
  
• ผู้ให้บริการด้านการศึกษาที่ได้รับการรับรองให้ได้รับการยกเว้นภาษีจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในระดับรัฐ
  

บางหลักสูตรจะอาจไม่ได้รับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มโดยอัตโนมัติ แต่หลักสูตรหรือการฝึกอบรมเรื่องทั่วไป เช่น หลักสูตรเชิงสร้างสรรค์ หลักสูตรการพัฒนาตนเอง หรือกิจกรรมเพื่อสันทนาการ โดยทั่วไปไม่เข้าข่ายได้รับการยกเว้นภาษี สิ่งที่สำคัญที่สุดคือวัตถุประสงค์เฉพาะของการศึกษาและการได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ

บริการบางอย่างที่ให้บริการแก่เด็กและวัยรุ่นยังได้รับการยกเว้นภาษีตามมาตรา 4.25 ของกฎหมาย UStG อีกด้วย ซึ่งรวมถึงกิจกรรมที่ระบุไว้ในกฎหมายสังคมเยอรมัน German Social Code VIII (SGB VIII) และบริการจัดหาบุตรบุญธรรมตามที่ระบุไว้ในกฎหมายการจัดหาบุตรบุญธรรมของเยอรมัน German Act on Adoption Placement (Adoptionsvermittlungsgesetz)

ผู้ประกอบอาชีพอิสระควรทราบข้อมูลอะไรบ้างเกี่ยวกับหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษีมูลค่าเพิ่มและแบบแสดงรายการภาษี

ผู้ประกอบอาชีพอิสระต้องขอหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษีจากสำนักงานภาษีก่อนที่จะเริ่มทำงาน หมายเลขนี้จำเป็นต่อการจดทะเบียนภาษีในเยอรมนีและต้องระบุไว้บนใบแจ้งหนี้ที่ส่งทุกฉบับ

เมื่อผู้ประกอบอาชีพอิสระให้บริการแก่ธุรกิจในรัฐสมาชิกอื่นในสหภาพยุโรป หรือจัดซื้อจัดจ้างบริการจากรัฐสมาชิกอื่นในสหภาพยุโรป ก็ผู้ประกอบอาชีพอิสระจะต้องมีข้อมูลอย่างอื่นด้วยนอกเหนือจากหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษี ในกรณีเหล่านี้ ผู้ประกอบอาชีพอิสระยังต้องมีหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยหมายเลขประจำตัวเหล่านี้จะออกโดย สำนักงานภาษีส่วนกลางของรัฐบาลกลาง (Federal Central Tax Office หรือ BZSt) และช่วยให้การบันทึกและชำระภาษีของธุรกรรมข้ามพรมแดนภายในตลาดเดียวเป็นไปอย่างถูกต้อง ดังนั้น ฟรีแลนซ์ที่พิจารณาที่จะทำงานในระดับนานาชาติควรยื่นขอหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษีมูลค่าเพิ่มตั้งแต่เนิ่นๆ โดยเร็วที่สุด

ผู้ประกอบอาชีพอิสระจะต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้กับสำนักงานภาษีทุกปี ไม่ว่าผู้ประกอบอาชีพอิสระจะมีหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษีมูลค่าเพิ่มหรือไม่ก็ตาม ยอดภาษีที่ต้องชำระจะคำนวณตามรายได้ที่ต้องเสียภาษีของแต่ละบุคคล ซึ่งได้จากผลกำไรที่ได้รับลบด้วยค่าใช้จ่ายที่สามารถนำมาหักลดหย่อนได้ นอกจากนี้ ผู้ประกอบอาชีพอิสระมักต้องเสียภาษีเงินได้ล่วงหน้าเป็นรายไตรมาส โดยคำนวณจากยอดภาษีที่คาดว่าจะต้องชำระสำหรับปีปัจจุบัน

ผู้เชี่ยวชาญที่รับผิดชอบภาษีมูลค่าเพิ่มยังต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่มล่วงหน้าตามมาตรา 18.2 ของกฎหมาย UStG ซึ่งยื่นเป็นรายเดือนหรือรายไตรมาส ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับจำนวนรายรับที่ผู้ประกอบอาชีพอิสระได้รับ การยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่มรายเดือนมีความจำเป็นเฉพาะในกรณีที่ยอดภาษีที่ต้องชำระในปีที่แล้วเกิน 9,000 ยูโร สำนักงานภาษีสามารถยกเว้นภาษีจากการยื่นภาษีมูลค่าเพิ่มล่วงหน้าได้ และดำเนินการชำระเงินล่วงหน้าให้กับผู้ประกอบอาชีพอิสระที่ได้เสียภาษีในปีที่แล้วเป็นจำนวนต่ำกว่า 2,000 ยูโร

นอกเหนือจากการยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่มล่วงหน้าแล้ว ผู้ประกอบอาชีพอิสระจะต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่ารายปี 1 ครั้งต่อปีด้วย โดยทำการยื่นภาษีรายรับและภาษีซื้ออย่างครบถ้วนทุกรายการ แบบแสดงรายการนี้ใช้สำหรับนำยอดการชำระเงินล่วงหน้ามาหักลบกับภาษีที่ต้องชำระจริงสำหรับทั้งปี และใช้ในการคำนวณค้างชำระภาษีหรือการคืนเงิน

ความเสี่ยงที่จะถูกตรวจสอบสำหรับผู้ประกอบอาชีพอิสระในเยอรมนีมีอะไรบ้าง

ข้อผิดพลาดในการเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มอาจทำให้เกิดการค้างชำระภาษี ดอกเบี้ยผิดนัดชำระ หรือมีค่าปรับได้ทันที ต่อไปนี้คือรายละเอียดบางอย่างที่ผู้ประกอบอาชีพอิสระควรพิจารณาเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่ไม่จำเป็น

เกินเกณฑ์สำหรับสถานะธุรกิจขนาดเล็ก

การยกเว้นสำหรับธุรกิจขนาดเล็กเป็นสิทธิ์ที่น่าสนใจ เพราะช่วยให้ผู้ประกอบอาชีพอิสระไม่ต้องเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม อย่างไรก็ตาม การยกเว้นนี้อาจทำให้เกิดความเสี่ยงที่จะถูกตรวจสอบบัญชีที่พบบ่อยที่สุด หากผู้ประกอบอาชีพอิสระมีรายได้เกินเกณฑ์สำหรับสถานะธุรกิจขนาดเล็ก การยกเว้นจะสิ้นสุดลงโดยอัตโนมัติ หากผู้ประกอบอาชีพอิสระไม่สังเกตเห็นหรือมีการคำนวณที่ไม่ถูกต้อง อาจออกใบแจ้งหนี้โดยไม่มีภาษีมูลค่าเพิ่ม แม้ว่าผู้ประกอบอาชีพอิสระจะถูกกำหนดให้ต้องเก็บภาษีดังกล่าว ในกรณีดังกล่าว สำนักงานภาษีสามารถขอเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มเพิ่มเติมได้ การขอเรียกเก็บนี้สามารถดำเนินการย้อนหลังได้เป็นระยะเวลานาน ดังนั้น จึงควรตรวจสอบรายรับอย่างสม่ำเสมอ และจัดทำเอกสารประมาณการอย่างรอบคอบ

ใช้อัตราอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มที่ไม่ถูกต้อง

อัตราภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นอัตรามาตรฐานที่ 19% หรืออัตราลดหย่อน 7% ขึ้นอยู่กับลักษณะเฉพาะของธุรกิจ ข้อผิดพลาดมักจะเกิดเมื่อผู้ประกอบอาชีพอิสระทำการรวมธุรกิจประเภทต่างๆ เข้าด้วยกัน ผู้ที่บังคับใช้อัตราภาษีมูลค่าเพิ่มที่ลดหย่อนแทนอัตรา 19% โดยไม่ได้ตั้งใจอาจติดค้างชำระกับสำนักงานภาษีได้ นอกจากนี้ มาตรา 14c ของกฎหมาย UStG ยังกำหนดให้ผู้ประกอบอาชีพอิสระสามารถแก้ไขภาษีมูลค่าเพิ่มที่เรียกเก็บมากเกินไปได้

ออกใบแจ้งหนี้ไม่ถูกต้อง

ใบแจ้งหนี้เป็นประเภทเอกสารสำคัญประเภทหนึ่งที่ต้องตรวจสอบระหว่างการตรวจสอบบริษัทและการตรวจสอบภาษี หากใบแจ้งหนี้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อมูลไม่ครบถ้วน สำนักงานภาษีอาจไม่รับรองการชำระภาษีมูลค่าเพิ่มและแบบแสดงรายการภาษีซื้อได้ ข้อผิดพลาดที่พบเห็นบ่อย ได้แก่ การใช้หมายเลขใบแจ้งหนี้ซ้ำ คำอธิบายบริการที่ไม่ชัดเจน และการคำนวณผิดพลาด

Stripe ช่วยอะไรได้บ้าง

Stripe ช่วยให้ผู้ประกอบอาชีพอิสระได้ลดภาระงานด้านเอกสารและลดความเสี่ยงในการถูกตรวจสอบภาษีได้หลายทาง Stripe Invoicing จะสร้างใบแจ้งหนี้แบบมืออาชีพและตรวจสอบโดยอัตโนมัติว่ามีข้อมูลครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ในมาตรา 14 ของกฎหมาย (UStG) หรือไม่และได้ถูกพิจารณาใช้หรือไม่

Stripe Tax จะคำนวณและเรียกเก็บอัตราภาษีที่ถูกต้อง โดยพิจารณาถึงกิจกรรมและธุรกิจที่เฉพาะเจาะจง รวมถึงตำแหน่งที่ตั้งของลูกค้า นอกจากนี้ ผู้ประกอบอาชีพอิสระยังสามารถเข้าถึงเอกสารที่จำเป็นสำหรับส่งแบบแสดงรายการภาษีและการคืนภาษีได้ด้วย

นอกจากนี้ Stripe ยังช่วยคุณติดตามยอดขายของคุณ ซึ่งจะช่วยให้คุณทราบว่าควรขอยกเลิกการยกเว้นสำหรับธุรกิจขนาดเล็ก หรือควรเปลี่ยนไปใช้การเก็บภาษีในอัตรามาตรฐาน การทำงานอัตโนมัติจะช่วยลดอัตราข้อผิดพลาดในบัญชีและช่วยให้คุณมีเวลามากขึ้น ทำให้สามารถเน้นไปที่งานจริงได้